notre histoire

هیچ می دانی که من بی تو کی ام؟ باورم به چه رنگ است و کجاست؟ آخرین بار که امید اینجا بود چه لباسی تنمان بود؟ دور آن میز غذا تو کجا بودی؟ چه خوردیم با هم؟ چه بگویم که تو رفتی و گرفت دلم، آغوش غمی سرد به بر سودجویانه به من تنید و بلعید مرا سیاه ماری که چو بودی اثرش هیچ نبود هیچ می دانی آنجا که تویی، خبرت نیست ز من خبرت نیست که "بازار بزرگ"، حراج است دم عید دل بیچاره ی من لیک به دنبال خریدار، آتش زده خویش تا بیایی و نگاهی بکنی شب عید است آخر +نوشته شده در یکشنبه یکم اسفند ۱۳۹۵ساعت0:4 توسطpersoe | ...

تو چه می دانی که من بی تو چه ام؟ باورم به چه رنگ است آخرین باری که امید اینجا بود ما چه پوشیده بودیم چه می دانی، چه بگویم از آن لحظه گرفت دلم، آغوش غمی سرد ناتوان به من تنید و بلعیدم سیاه ماری که تا تو بودی اثرش هیچ نبود هیچ می دانی آنجا که تویی، خبرت نیست ز من خبرت نیست که "بازار بزرگ"، حراج می گذارد دم عید دل بیچاره ی من لیک به دنبال خریدارش، آتش زده خویش تا بیایی و نگاهی بکنی شب عید است آخر ...